Vandaag is mijn oudste dochter 8 jaar geworden! De slingers hangen nog, maar de taart is op en de cadeautjes zijn uitgepakt. Even ga ik zitten en kijk om mij heen. Niet te geloven dat mijn kleine meisje alweer 8 jaar is geworden. Opeens denk ik terug de aan het moment dat ik 8 jaar werd, het moment waarin ik mijn moeder verloor…

8 jaar

De dag dat ik 8 jaar werd

Heel veel van die tijd weet ik er niet meer. Ik herinner mij natuurlijk dat mijn moeder ziek was. Ze had eierstokkanker en moest regelmatig naar het ziekenhuis. Daar heb ik toch ook wel leuke herinneringen aan, want ik kreeg daar Spa Groen drinken en dat hadden we thuis niet. Ook was ze vaker thuis, al lag dan ook wel vaker in bed. Maar dat gaf niets, want we vierde Sinterklaas gewoon gezellig met z’n alle in bed. Toen mijn 8e verjaardag eraan kwam, beloofde zij en mijn vader plechtig dat wat er ook zou gebeuren, mijn verjaardag gewoon gevierd zou worden. Ik vond dat maar een gekke belofte, want natuurlijk zou mijn verjaardag doorgaan, ik werd tenslotte 8.

In de week voor mijn verjaardag mochten ik en mijn zusje haar opeens geen nachtzoentje meer geven. Ze was te moe. Die ochtend, 3 dagen voor mijn verjaardag, ging mijn vader heel vroeg al naar beneden. Mijn zus en ik waren allebei ook al wakker en vroeg meteen of we mee mochten. Beneden op de bank vertelde hij het slechte nieuws aan ons; mama is dood.

We mochten nog even bij haar kijken. Ze lag vredig te slapen in het hoge ziekenhuis bed. Omdat ik het zo onwerkelijk vond, vroeg ik mijn vader of hij wel naar haar hart had geluisterd had. Want alleen als dat niet meer klopte, ben je pas echt dood, dat had ik op school geleerd. Zo werkt kinderlogica. Ook had ik mij toch al een beetje voorbereid op haar overlijden. Er zat namelijk een jongetje in de klas en zijn moeder had ook kanker gehad en was dood gegaan van wie de moeder ook dood was gegaan aan kanker. Hij had nu gewoon een stiefmoeder.

Dafbeelding2e dagen naar haar dood verliepen uiteraard raar. Ik herinner mij dat mijn opa heel hard moest huilen. Dat ik in de klas naar voren moest komen en de juf het aan de de kinderen in de klas vertelde. Maar niet onbelangrijk, ik werd 8 jaar! En net als alle andere jaren waren er hingen slingers in de kamer, was er taart en kreeg ik veel cadeautjes. De dag na haar crematie hing mijn vader opnieuw de vlag uit, maar deze keer niet halfstok, maar voor mijn verjaardagsfeestje. Het dorp waar ik woonde sprak er schande van, maar ik vond het niet meer dan normaal, want wat er ook zou gebeuren, mijn verjaardag ging door, dat was mij beloofd.

Vandaag wordt mijn dochter 8 jaar

Nu kijk ik naar de slingers en de cadeautjes en denk aan mijn kleine meisje in haar bed. Volop genoten heeft zij vandaag en is goed verwend. Ze heeft hier weken naar uitgekeken. Er zijn plannen voor de traktaties gemaakt en verlanglijstjes gemaakt met alle cadeautjes die ze graan wilde krijgen. Geen haar op haar hoofd, die ook maar dacht dat er iets tussen zou kunnen komen en haar feestje niet door zou gaan. Net als ik, 30 jaar geleden.

Trots kijk ik terug op mijn vader en mijn familie en zijn vrienden. Hoe sterk stonden zij in hun schoenen om alles rond om het overlijden van mijn moeder te regelen, maar mijn belangrijkste dag van het jaar niet te vergeten. Mogelijk heeft deze beslissing bijgedragen aan het feit dat ik mijn moeders dood goed heb kunnen verwerken.

Ik droog mijn tranen en ruim de laatste glazen op. En ga ik extra genieten van elke dag die ik samen met mijn dochter(s) heb.

Advertenties

25 Comments on De dag dat ik 8 jaar werd en plots alles anders was…

  1. Wat een heftig verhaal. En zo knap van je vader dat je “gewoon” je verjaardag heeft gevierd. En nu je dochter de leeftijd heeft bereikt waarop jij je moeder verloor…. een verjaardag met een heel dubbel gevoel, lijkt mij. Maar net als 30 jaar geleden heb jij het feestje gevierd van je dochters 8ste verjaardag.

  2. Lieve Fleur
    Wij zullen het ongelofelijk droevige
    verlies van jouw dappere moeder nooit
    vergeten.
    Gefeliciteerd met de verjaardag van Maud.
    Fijn dat wij het zo goed hebben met elkaar
    en dat wij jullie zo vaak mogen zien.
    Nico en Caroline Kooij – Veldkamp

  3. Ook ik zat met tranen in mijn ogen te lezen. Ontzettend mooi dat je vader toch je verjaardag heeft laten doorgaan; hoe moeilijk dat ook geweest moet zijn voor hem.
    Kan me voorstellen hoe dichtbij zo’n moment weer komt als je eigen dochter jarig is… Dikke knuffel! En (nog) gefeliciteerd met je meisje.
    Merel onlangs geplaatst…7 leuke uittips voor de herfstvakantie!My Profile

  4. Wauw heftig verhaal zeg.. Moest er een klein traantje bij wegpinken nadat ik mijn vader heb verloren van het voorjaar.. Ondanks dat proficiat en nog steeds heel veel sterkte met het verlies van je moeder.

    Zorg goed voor die kleine!

  5. Jeetje Fleur, ik heb de tranen in mijn ogen staan. Wat heeft je vader en je familie om je heen dit ontzettend goed gedaan. Wat moet het moeilijk zijn geweest, maar wat ik zo mooi hieraan vind is dat ze er echt voor jou zijn geweest. En je moeder hebben geëerd. Op deze manier voelt het – voor mij – alsof zij ook bij je verjaardag is geweest. Noem mij emotioneel, maar dit zijn de (mooie) dingen waar ik aan denk bij een ontzettend verdrietige gebeurtenis als dit. Mooi geschreven lieve Fleur…
    Rory onlangs geplaatst…Frozen Sisters Forever + winactie!My Profile

  6. Ik lees het weer en opnieuw staan de tranen in mijn ogen. Wat heeft je vader het goed gedaan. En ‘poep aan’ dat het dorp er schande van sprak. Ik vind het een dappere en tegelijkertijd kwetsbare actie. Maar ook intens lief, want er spreekt zoveel liefde uit van hem aan jou. Wat moet dit extra moeilijk zijn om nu te lezen en herleven. Ik wil je een hele dikke knuffel geven. En heel veel sterkte in deze tijd.

  7. Wat een mooi geschreven verhaal. Ik word er echt een beetje emotioneel van. Wat is je vader een sterke man. Geniet van je meisjes en gefeliciteerd met je dochter💟

  8. Wauw, wat heftig zeg. En wat dapper dat je vader ondanks het grote verdriet om je moeder toch in staat was om het te vieren. Want ja je moeder had het beloofd!
    En ondanks dat het 30 jaar geleden is, een hele dikke knuffel voor jou! X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.